پرسש و پاسخ

رای زمانی هدر می‌رود که به «راست» رای دهید و باز هم همان چیزهایی را دریافت کنید که ما را به اینجا رسانده است. زهوت نیامده است تا یک دکترین را تقویت کند — بلکه آمده است تا آن را جایگزین کند.

افراطی یعنی زندگی با قتل‌عام به عنوان یک احتمال معقول. افراطی یعنی تبدیل نسلی از خدمتگزاران به بردگان وام مسکن. حقیقت تنها زمانی افراطی به نظر می‌رسد که دروغ به یک هنجار تبدیل شده باشد.

زهوت به دنبال تبدیل کشور به یک حکومت اجباری نیست. بلکه می‌خواهد فرار از هویت ملی را متوقف کند. وقتی ملتی نداند کیست — نمی‌داند چگونه از خود دفاع کند.

ما راه‌حل‌های جدیدی اختراع نمی‌کنیم، بلکه چشم‌انداز کهن ملت اسرائیل را پیش رو می‌گذاریم. وقتی چشم‌انداز مشخص شود، موانع را برخواهیم داشت. امروزه دولت مانع آزادی در آموزش، مسکن، اقتصاد و حاکمیت می‌شود — به محض اینکه قدرت به شهروند بازگردانده شود، واقعیت خود به خود تغییر خواهد کرد.

به لطف فعالیت‌های چندین ساله ما، اسرائیل امروز دارای جنبشی با چشم‌انداز بالغ و پلتفرمی جامع است. مسئله این نیست که آیا ما دوباره شکست خواهیم خورد یا خیر، بلکه این است که آیا ملت اسرائیل می‌تواند به خود اجازه دهد در مسیری که به بحران منجر شده است ادامه دهد — بدون هویت، بدون حاکمیت و بدون قدرت.

بازار آزاد و کاهش مداخله دولت. زهوت معتقد است که کاهش چشمگیر مالیات‌ها و مقررات، پول و قدرت را به شهروندان بازمی‌گرداند، رقابت را افزایش می‌دهد و هزینه زندگی را کاهش می‌دهد — به جای بودجه‌های بیشتر و تمرکزگرایی.

از طریق باز کردن بازارها به روی رقابت، حذف موانع واردات و انحصارها، و کاهش بوروکراسی که کالاها و خدمات را گران می‌کند. وقتی دولت از «حمایت» از انحصارها دست برمی‌دارد — قیمت‌ها کاهش می‌یابند.

آزادسازی زمین‌ها از انحصار دولتی و کوتاه‌تر کردن فرآیندهای برنامه‌ریزی و ساخت‌وساز. عرضه بزرگ‌تر و سریع‌تر قیمت‌ها را کاهش می‌دهد — به جای یارانه‌ای که گرانی را تداوم می‌بخشد.

شاغل آزاد موتور محرک رشد است. زهوت به دنبال تسهیل چشمگیر شرایط برای اوست — مالیات کمتر، فرم‌های کمتر، نظارت کمتر — تا راه‌اندازی و مدیریت کسب‌وکار در اسرائیل آسان شود.

بار مالیاتی در اسرائیل بسیار بالا است و به طبقه متوسط و جوانان آسیب می‌زند. زهوت از کاهش گسترده مالیات‌ها حمایت می‌کند، با این باور که پول در دست شهروند بهتر از پول در دست یک کارمند دولت کار می‌کند.

پیروزی، نه «مدیریت دوره‌ها». زهوت معتقد است که اسرائیل باید برای یک تصمیم‌گیری قاطع و بازدارندگی واقعی، بر پایه حاکمیت یهودی بر سرزمین اسرائیل عمل کند — به جای یک سیاست واکنشی که دوره بعدی را تداوم می‌بخشد.

حاکمیت کامل یهودی بر سرزمین اسرائیل به عنوان یک اصل اساسی — نه به عنوان یک برگ برنده برای چانه‌زنی. هویت و امنیت اسرائیل بر مالکیت واضح ملت بر سرزمین خود استوار است.

زهوت از گسترش حق شهروندان عادی برای حمل سلاح جهت دفاع از خود حمایت می‌کند. یک شهروند مسلح و مسئولیت‌پذیر، ستونی از امنیت شخصی است، به ویژه در دوران تهدید.

سرباز و نیروی ذخیره بار مسئولیت را بر دوش می‌کشند و شایسته شناسایی و حقوق کامل هستند. زهوت بر کسانی که خدمت و محافظت می‌کنند و بر رفع بی‌عدالتی بوروکراتیکی که به آن‌ها آسیب می‌زند، تأکید دارد.

هدف، ترک تدریجی این وابستگی و دستیابی به استقلال است. دوستی واقعی بین افراد برابر وجود دارد. وابستگی یک اتحاد نیست — یک دیکته است.

بازگرداندن قدرت از دولت به شهروند. زهوت از تفکیک واقعی قوا، قانون اساسی و تمرکززدایی از اختیارات حمایت می‌کند — تا دولت به شهروند خدمت کند و نه برعکس.

تمرکزگرایی بیش از حد و بوروکراسی خفه‌کننده مانع از اجرا می‌شوند. زهوت پیشنهاد می‌کند که اختیارات توزیع شود، حکومت محلی تقویت گردد و دولت در برابر شهروند پاسخگو و شفاف شود.

زهوت از قانون اساسی‌ای حمایت می‌کند که از آزادی‌های فردی محافظت کرده و مرزهای روشنی برای قدرت حاکمه تعیین کند، همراه با تفکیک واقعی قوا که از تمرکز قدرت در دست یک نهاد جلوگیری کند.

اینکه شهروند، و نه نهادهای حاکمیتی، حاکم اصلی باشد. تمرکززدایی, شفافیت و پاسخگویی، دولت را به خدمتگزار شهروندانش تبدیل می‌کند، به جای سازوکاری که بر آن‌ها مسلط است.

امروز دموکراسی توسط یک سیستم قضایی غیرمنتخب که بارها و بارها تصمیم مردم را باطل می‌کند، به گروگان گرفته شده است. ما قدرت را به نمایندگان منتخب مردم بازمی‌گردانیم و سیستم قضایی به نقش خود بازخواهد گشت — قضاوت بر اساس قانون، نه مدیریت سیاست‌گذاری.

آزادی انتخاب. زهوت از این امر حمایت می‌کند که والدین — و نه وزارت آموزش و پرورش — آموزش فرزندان خود را انتخاب کنند، از طریق شکستن انحصار دولتی و تأمین بودجه دانش‌آموز به جای سیستم.

بودجه‌ای که همراه با دانش‌آموز به مؤسسه‌ای می‌رود که والدین انتخاب می‌کنند، به جای اینکه در یک سیستم واحد قفل شود. به این ترتیب رقابتی ایجاد می‌شود که کیفیت آموزش را برای همگان بهبود می‌بخشد.

زیرا انحصار به کیفیت و آزادی آسیب می‌زند. وقتی والدین بتوانند انتخاب کنند، مؤسسات بر سر کیفیت رقابت می‌کنند — و کودک، و نه سیستم، در مرکز توجه قرار می‌گیرد.

کنترل واقعی: حق انتخاب مسیر آموزشی، ارزش‌ها و چارچوب برای فرزندانشان، با بودجه عمومی که به این انتخاب احترام می‌گذارد.

این بیان مستقیم اصل آزادی و هویت است — شهروند مسئول زندگی خود و آموزش فرزندانش است، و دولت تسهیل‌کننده است و نه دیکته‌کننده.

قوانین روشن خواهند بود: هر کس اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی و دارای حاکمیت بپذیرد — با عزت، برابری در برابر قانون و امنیت در اینجا زندگی خواهد کرد. یک قانون برای همه، و قانون واقعاً اجرا خواهد شد.

ایده بازگرداندن کشور به مردم، یک برنامه مذهبی نیست. هویت یهودی متعلق به همه ماست: سکولارها، مذهبی‌ها، سنتی‌ها. این اجبار مذهبی نیست — این آزادی هویتی است. هر کس جایگاه خود را بر اساس انتخاب آزادانه پیدا می‌کند.

دنیا به قدرت احترام می‌گذارد و نه به ضعف. هر بار که تلاش کردیم خود را نزد ملت‌های جهان محبوب کنیم — با تحریم، ترور و یهودستیزی مواجه شدیم. هر بار که قدرت خود را نشان دادیم — به رسمیت شناخته شدن و تقدیر دریافت کردیم. اسرائیل الگویی برای سایر ملت‌ها خواهد بود، نه یک کشور عذرخواه.